Vilnius
Door: Wim
Blijf op de hoogte en volg Wim
05 Juli 2009 | Litouwen, Vilnius
Nu Vilnius
Een mooie. schone stad die gedeeltelijk is gerenoveerd maar ook nog veel oude dingen heeft. Veel orthodoxe kerken, veel pleinen en vrolijke vriendelijke mensen. Sommigen gewoon in klederdracht, hele gezinnen flaneren met kinderen, soms al 20 jaar oud, over de straat. Er wordt massaal op terrassen gezeten en de oude binnenstad is verkeersluw. Ondanks de dreigende regen loopt iedereen er erg zomers bij. Niemand is gehaast, het gaat heel relaxed. Ik scooter kris-kras door de oude stad en leer het zo een beetje kennen. Een ideaal vervoersmiddel. De volgende dag, inmiddels weer stralend blauw maar wel minder warm,rij ik naar Trakai, een stadje 30 km verderop.Er staat een kasteel op een eilandje in een meer wat je kunt bezoeken via wat houten bruggen. Geliefd bij net getrouwde stellen en boegbeeld van de Litouwse identiteit. Het was de zetel in 1400 van Vytautas de Grote. Trakai zelf bestaat bijna alleen uit houten huizen, zowel oude als opnieuw geschilderde , soms groen of okergeel met rood.Het lijkt een levend openlucht museum. Ik geniet, oude tijden! Daarna terug naar Vilnius en een poging gedaan de tent te repareren. Het lukt redelijk. Dan de stad in, gesprekken op het terras gevoerd en een uur door de kerkers van de KGB gelopen, griezelig, wat daar sinds 1944 zich heeft afgespeeld.De foto's laten niets aan de verbeelding over. Om te walgen. En dan te bedenken dat ik morgen naar een land ga die nog de oprichter van die KGB, altans de voorganger ervan, Felix Dzerzhynsky eert met een standbeeld, in Minsk. Het staat voor het gebouw van de nog werkende KGB van Belarus. We zullen zien, spannend. Vanaf de camping hoor ik massaal gezang, niet van voetbalsupporters maar gewoon lekker zingen met z'n allen. In 1990 toen de Sovjet-unie in elkaar zakte hebben de Litouwers hun onafhankelijkheid verkregen door massaal en héél lang te gaan zingen. Ze kregen de Russen er mee weg. Kun je nagaan wat ik nu moet aanhoren!
Een mooie. schone stad die gedeeltelijk is gerenoveerd maar ook nog veel oude dingen heeft. Veel orthodoxe kerken, veel pleinen en vrolijke vriendelijke mensen. Sommigen gewoon in klederdracht, hele gezinnen flaneren met kinderen, soms al 20 jaar oud, over de straat. Er wordt massaal op terrassen gezeten en de oude binnenstad is verkeersluw. Ondanks de dreigende regen loopt iedereen er erg zomers bij. Niemand is gehaast, het gaat heel relaxed. Ik scooter kris-kras door de oude stad en leer het zo een beetje kennen. Een ideaal vervoersmiddel. De volgende dag, inmiddels weer stralend blauw maar wel minder warm,rij ik naar Trakai, een stadje 30 km verderop.Er staat een kasteel op een eilandje in een meer wat je kunt bezoeken via wat houten bruggen. Geliefd bij net getrouwde stellen en boegbeeld van de Litouwse identiteit. Het was de zetel in 1400 van Vytautas de Grote. Trakai zelf bestaat bijna alleen uit houten huizen, zowel oude als opnieuw geschilderde , soms groen of okergeel met rood.Het lijkt een levend openlucht museum. Ik geniet, oude tijden! Daarna terug naar Vilnius en een poging gedaan de tent te repareren. Het lukt redelijk. Dan de stad in, gesprekken op het terras gevoerd en een uur door de kerkers van de KGB gelopen, griezelig, wat daar sinds 1944 zich heeft afgespeeld.De foto's laten niets aan de verbeelding over. Om te walgen. En dan te bedenken dat ik morgen naar een land ga die nog de oprichter van die KGB, altans de voorganger ervan, Felix Dzerzhynsky eert met een standbeeld, in Minsk. Het staat voor het gebouw van de nog werkende KGB van Belarus. We zullen zien, spannend. Vanaf de camping hoor ik massaal gezang, niet van voetbalsupporters maar gewoon lekker zingen met z'n allen. In 1990 toen de Sovjet-unie in elkaar zakte hebben de Litouwers hun onafhankelijkheid verkregen door massaal en héél lang te gaan zingen. Ze kregen de Russen er mee weg. Kun je nagaan wat ik nu moet aanhoren!
-
06 Juli 2009 - 09:17
Roman:
Ha die pa,
Voorlopig klinkt het als een reis die aan alle kanten voldoet aan de kenmerken van vorige reizen dus ik neem aan dat je je goed vermaakt en je regelmatig verbaasd over van alles en nog wat.
Wij gaan zaterdag over een week op pad. Waarschijnlijk passen alle spullen niet in de peugeot en daarom zou ik graag gebruik maken van je auto. Plan is om rustig via de autoroute du soleil af te zakken naar de Languedoc. Ook een tussenstop in Fontaine staat op het programma. In hoeveel dagen we eea gaan doen weet ik niet; licht een beetje aan het weer, Mimi's wagenziekte en mijn been. Ik heb er in ieder geval heel veel zzin in om weer elke ochtend wakker te worden in het buitenland en op zoek te moeten naar een lekker croissantje en de plaatselijke krant. verder zal het een lekkere luier vakantie worden. deze week moet ik nog een tent en campingstel op de kop tikken en proefslapen op het luchtbed. daarnaast natuurlijk de tour op de voet volgen en bidden dat Cavendish niet te saaie Tour van maakt.
Het ga je goed en lees met veel plezier al je verhalen!
veel liefs van ons allen! -
06 Juli 2009 - 18:50
BEINA:
Hoi Wim. Zo te lezen is deze trip je weer op het lijf geschreven. Je ziet en beleefd van alles en de scooter brengt je overal waar je wezen wilt. Laten we hopen dat je niet al te veel pech met de tent krijgt. OK op weg dan maar weer naar de volgende bestemming. We blijven je verhalen met belangstelling volgen. groetjes van BEINA.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
