Verkouden Duitsers

Vivari,14 mei 2009

We zijn aan het rekenen geweest en de uitkomst er van is dat we een dag extra blijven waar we zijn.
We hebben ook besloten om vandaag niks te gaan doen. Maar ik lees dat er een woensdagmarkt is in Nafplio. We zijn er binnen een half uur. Het eerste wat we tegen komen is een vrachtauto vol met olijfboompjes. We kletsen een tijd met de eigenaar en horen alles over olijfbomen en hoe ze te behandelen. Het eind van het lied zijn 2 boompjes die van eigenaar verwisselen na overhandiging van 10 €. Op de markt kopen we groente en ik krijg bloemen van de courgettes. Die smaken gebakken heerlijk bitter.We eten al een paar dagen, ook al vanwege de warmte, ’s middags een salade met vis uit blik. Vanavond gaan we op het terras van de camping eten. Er wordt een heerlijk bord eten geserveerd tegen zeer redelijke prijs.Bovendien is het uitzicht op de baai zo wonderschoon dat je nauwelijks kunt wensen ergens anders te willen zijn. Ook vanavond zijn er weer verkouden Duitsers aanwezig. Je hoort het aan hun ongenegeerde broekhoest. Het zijn loepzuivere scheten die gewoon én public het lijf verlaten.En niemand, buiten ons, kijkt er raar van op.We lopen naar onze caravan terug en even later horen we bij onze Duitse buurman het inmiddels overbekende geluid. Je zou bijna jaloers worden. De andere buren van ons, ook Duitsers, zijn in de weer, net als gisteravond, met de muggen. Hij kwam vanochtend wankel de caravan uit en vroeg aan mij of wij ook zo geplaagd werden door die beesten. Ik weet wat je bedoelt, zeg ik, maar ik ken het probleem niet. Je moet het aan Mieke vragen, die kent ze, mij slaan die beesten over. Nu, vanavond zijn ze bezig met het licht aan in de caravan om ze dood te slaan, waar ze ook zitten. Je moet hem zeggen dat het aan hun deurbeleid ligt, gewoon opletten wie je binnenlaat. Wij zitten nog in korte broek en blouse buiten. Ze besluiten de volgende dag te vertrekken, hij is doodop, heeft weer geen oog dicht gedaan en heeft het helemaal gehad. We maken maar geen grappen meer. We gaan deze dag op de fiets naar Nafplio en verder naar Tirynthos. Het is om 10 uur al 26 graden zien en voelen we als we door Nafplio fietsen. Nu een stuk drukke weg en dan zijn we er bijna. Maar we vinden het niet, het staat wel aangegeven maar waar men naar een historische site verwijst zien we een hefbrug voor vrachtauto’s. En als we doorfietsen naar de Mycenian dam, zien we op die plaats helemaal niets, behalve mooie bloeiende en vruchtdragende sinasappelbomen. Die gaan eraan geloven en we plukken er een paar. We lopen nog door de winkelstraat van Nafplio en fietsen terug naar de camping op het heetst van de dag en plonsen direct in zee na terugkomst. Maar de vrijdag komt veel te snel en we moeten echt nu vertrekken anders komt ons reis en bekijkschema helemaal in de war. We gaan via Corinthes naar een stadje aan het meer van Corinthe en daar met de boot naar de overkant en vis Itea naar Delphi. De boot en de pier voor de ferry is niet te vinden, het wordt , zoals zo vaak hier, slechts één keer aangegeven. Dan maar door naar Patra en met de enorme brug over naar de overkant. 4 of 5 pilonnen met tuidraden en een brug die in het midden sterk omhoog loopt. Het geval is wel 3 of 4 km lang en wij zijn 18 € lichter aan de overkant. Dan volgt langs het meer een mooie weg terug naar Itea , dat als een lagune in dat meer ligt. Alles ziet er schitterend uit. Nu gaat de weg steil omhoog naar Delphi, het landschap lijkt alleen nog geschikt voor reuzen en Cyclopen. We zetten de caravan op de camping en gaan als een speer naar de historical site.Die is nog tot 8 uur vanavond te bezoeken. Het wordt weer klimmen in de brandende zon, de site ligt in een kom van de bergen rondom ons en beneden ons is een diep dal gevuld met cypressen bovendien staat daar de tolos van Athena, het bekendste beeld van Delphi. We slepen ons naar steeds hoger gelegen heilige grond, het is zeer indrukwekkend en er gaat van het geheel een grote schoonheid uit. Vanaf het theater, dat nog redelijk intact is kijk je uit over alle ondergelegen etages, de tempel van Apollo, nou ja , lees het maar zelf in een naslagwerk. We worden naar boven verwezen met het woord Stadium. Een enkeling komt ons tegen maar we weigeren te vragen of het de moeite waard is, want zelf zouden we hetzelfde antwoord geven welke we verwachten te krijgen. Het gaat steeds maar verder omhoog, we zitten voor mijn gevoel al bijna in de hemel.Dan voelen we een verfrissend briesje en dat betekent dat we de top bijna genaderd zijn. En dan is er het Stadium, een langwerpige stenen tribune langs een veld van 158mtr. zijnde een tiende mijl. Aan het begin staan er stenen hokjes, het lijkt wel de startplaats, maar er kan ook het wedkantoor in gevestigd zijn geweest. Aan het einde van de baan is nog een ronde tribune geplaatst. Er was plaats voor 7000 mensen, vertelt de jongen die in een hokje zit en de boel in de gaten moet houden. Het is helemaal de moeite waard geweest. We willen beiden een wens doen bij de plek waar het orakel, een vrouwelijke kloosterling, die soms rare uitspraken deed, het was trouwens een orakel bij toerbeurt, immers er werd via haar gesproken en een priester stond haar terzijde om de uitspraak te duiden. Croesos vroeg haar ook te rade en hij kreeg te horen dat hij een machtig rijk ten onder zou brengen. Dat klopte het was de zijne. Altijd oppassen met de toekomst. Enfin, We doen onze wensen en lopen doodop naar de camping. Daar staat een colonne Nederlanders met campers, een stuk of 25. Na de maaltijd lopen we er langs en gooien een visje uit en hebben meteen beet. Via de NKC maken ze een reis door Griekenland, nou ja, we krijgen alles te horen hoe geweldig een camper is en hoe leuk deze reis. We vergeten te schooien om koffiepads, want de onze zijn op en sinds Oostenrijk kent men deze zegening van het Nederlandse gezin niet.

De Volgende dag, zaterdag de 16e, vertrekken we vroeg naar Meteora, verder in het noorden. Hier staan rotsformaties die aan Capadocia in Turkije doen denken, maar hier liggen geen zwerfkeien op de rotsen maar staan er kloosters tegenaan geplakt. Dat moeten we morgen nog gaan bekijken, nu staan we toevallig bij enkele kersenbomen waar zeer eetbare exemplaren aanzitten, niet lang meer. Er komt weer een colonne Nederlandse campers de camping op. Zware tijden voor ons hier in zeer warm Griekenland, zo’n 28 gr. Vandaag.