De witte stad
Door: Wim.
Blijf op de hoogte en volg Wim
15 Juni 2008 | Nederland, Amsterdam
Zaterdag 14 juni.
Op weg naar Beograd of Belgrado, eigenlijk dient een stad maar éen naam te hebben en dat is de eigen naam, in dit geval Beograd.Het lijkt droog te blijven maar als ik de eerste sputter voel kleed ik me geheel waterproof. Nu ik wat verder Servië of Srbia binnen kom kijk ik de ogen uit. De enorme vervallen huizen en de oude stinkende auto's. Het land heeft echt een [paar oorlogen te veel gevoerd. Ook de weg wordt steeds slechter dan tot nu toe, soms kan ik en de auto's ook, niet harder dan met een gangetje van 40 over het wegdek of wat er van over is rijden. Novi Sad aan de Donau is alweer zo'n mooie stad, een vestingstad a la Terezin met een mooi fort op de heuvel aan de Donau, alleen bovengronds te bezoeken, hoorde ik. Voor Beograd begint het eindelijk wat te heuvelen. Vanaf het Balatonmeer is de wereld zo plat als een palacinta(pannenkoek)Weinig om over te schrijven. Het Ertzgebergte voor de Tjechische grens was wonderschoon, een echt smalspoor goederentrein uit de DDR tijd en bossen die nauwelijks bezocht werden van wege het sperrgebiet bij de grens.Nu sta ik op een camping 10 km buiten Beograd boven de Donau, onder fruitbomen. Er staat een groep nederlandse campers , ze zijn uit Albanië gekomen en hebben hele verhalen. De wegen zijn er nog slechter en ze zijn uren vast gehouden door de Serviers toen ze uit Kosovo kwamen. Ik zeg" daar had je ook niet naar toe moeten gaan". Dat vond de helft ook en heeft een behoorlijke scheuring in de groep gebracht. Ze hadden bergen euro's aan de grens met Albanië moeten betalen. De oudste van het stel, een baasje uit de Peel , van 78 jaar en weduwe, komt later naar me toe. " IK ben jaloers " zegt hij. Altijd motorrijder geweest en hij had dit oook willen doen. Maar ja, vind maar eens een vriendin die dat wil, zucht hij.Hij was door de reisleider uitgekafferd ondat hij het ergens niet mee eens was. Sommigen waren al 5 weken onderweg, wel allemaal erg bejaard .IK rij op zondagmorgen naar de stad voor een bezichtiging. De problemen beginnen door het vaak ontbreken van straatnamen, maar dat is niet erg, als ze er zijn staat het in Cyrrilsch en ik hen een kaart met europese namen.Ik kom niet erg ver. Niets lijkt te kloppen. Als ik maar weer op de scooter ga , dat gaat sneller, kom ik toch bij het kasteel en fort op de hoek waar de Donau en de Sava samenkomen. Ik rij het kasteel binnen en er komt alweer een geuniformeerde aan en houdt me staande. " Ausweis!" zegt hij. Ik lach maar wat en zeg Njet.Hij begint ook te lachen en hij maakt me een beetje wegwijs. Later kom ik in het leukste straatje van Beograd, waar echt niet over de stenen te lopen is , alles is nog in stijl van de eeuwisseling, de vorige. Vanmorgen was ik al om 8 uur een was op de hand aan het doen, toen de campingarts bij me kwam.Hij is tevens de beheerder en barbediende, eigenlijk is hij een manusje. Je ziet eruit alsof je een ontsteking aan de natte darm hebt, zegt hij." Wat moet ik er aan doen" vraag ik, want nog meer pillen slikken, dat zie ik ook niet zitten. " Spoelen" zegt hij. met Jelen.
Dat ken ik, dat drink ik altijd bij het eten, een halve liter.Het nationale bier. Hertebier, zo heet het. Hij duwt m'n ooglid naar beneden en mompelt wat. " Spoelen. veel spoelen, zegt hij nadenkend. Ik spring op de scooter, voor hij z'n mening herziet.
Op weg naar Beograd of Belgrado, eigenlijk dient een stad maar éen naam te hebben en dat is de eigen naam, in dit geval Beograd.Het lijkt droog te blijven maar als ik de eerste sputter voel kleed ik me geheel waterproof. Nu ik wat verder Servië of Srbia binnen kom kijk ik de ogen uit. De enorme vervallen huizen en de oude stinkende auto's. Het land heeft echt een [paar oorlogen te veel gevoerd. Ook de weg wordt steeds slechter dan tot nu toe, soms kan ik en de auto's ook, niet harder dan met een gangetje van 40 over het wegdek of wat er van over is rijden. Novi Sad aan de Donau is alweer zo'n mooie stad, een vestingstad a la Terezin met een mooi fort op de heuvel aan de Donau, alleen bovengronds te bezoeken, hoorde ik. Voor Beograd begint het eindelijk wat te heuvelen. Vanaf het Balatonmeer is de wereld zo plat als een palacinta(pannenkoek)Weinig om over te schrijven. Het Ertzgebergte voor de Tjechische grens was wonderschoon, een echt smalspoor goederentrein uit de DDR tijd en bossen die nauwelijks bezocht werden van wege het sperrgebiet bij de grens.Nu sta ik op een camping 10 km buiten Beograd boven de Donau, onder fruitbomen. Er staat een groep nederlandse campers , ze zijn uit Albanië gekomen en hebben hele verhalen. De wegen zijn er nog slechter en ze zijn uren vast gehouden door de Serviers toen ze uit Kosovo kwamen. Ik zeg" daar had je ook niet naar toe moeten gaan". Dat vond de helft ook en heeft een behoorlijke scheuring in de groep gebracht. Ze hadden bergen euro's aan de grens met Albanië moeten betalen. De oudste van het stel, een baasje uit de Peel , van 78 jaar en weduwe, komt later naar me toe. " IK ben jaloers " zegt hij. Altijd motorrijder geweest en hij had dit oook willen doen. Maar ja, vind maar eens een vriendin die dat wil, zucht hij.Hij was door de reisleider uitgekafferd ondat hij het ergens niet mee eens was. Sommigen waren al 5 weken onderweg, wel allemaal erg bejaard .IK rij op zondagmorgen naar de stad voor een bezichtiging. De problemen beginnen door het vaak ontbreken van straatnamen, maar dat is niet erg, als ze er zijn staat het in Cyrrilsch en ik hen een kaart met europese namen.Ik kom niet erg ver. Niets lijkt te kloppen. Als ik maar weer op de scooter ga , dat gaat sneller, kom ik toch bij het kasteel en fort op de hoek waar de Donau en de Sava samenkomen. Ik rij het kasteel binnen en er komt alweer een geuniformeerde aan en houdt me staande. " Ausweis!" zegt hij. Ik lach maar wat en zeg Njet.Hij begint ook te lachen en hij maakt me een beetje wegwijs. Later kom ik in het leukste straatje van Beograd, waar echt niet over de stenen te lopen is , alles is nog in stijl van de eeuwisseling, de vorige. Vanmorgen was ik al om 8 uur een was op de hand aan het doen, toen de campingarts bij me kwam.Hij is tevens de beheerder en barbediende, eigenlijk is hij een manusje. Je ziet eruit alsof je een ontsteking aan de natte darm hebt, zegt hij." Wat moet ik er aan doen" vraag ik, want nog meer pillen slikken, dat zie ik ook niet zitten. " Spoelen" zegt hij. met Jelen.
Dat ken ik, dat drink ik altijd bij het eten, een halve liter.Het nationale bier. Hertebier, zo heet het. Hij duwt m'n ooglid naar beneden en mompelt wat. " Spoelen. veel spoelen, zegt hij nadenkend. Ik spring op de scooter, voor hij z'n mening herziet.
-
16 Juni 2008 - 09:03
Cleo:
Ik hoop voor je dat je het cyrillisch nog onder de knie gaat krijgen!
en een paar droge dagen kunnen zo te horen ook geen kwaad!
Geniet van de mooie stad!
groetjes Cleo & Jan -
16 Juni 2008 - 13:39
BEINA:
Mooie belevenissen. Ja die treinen kennen we van de oost-Hartz. Die "arts" heeft gelijk neem elke dag je medicijn maar denk er aan, iedere dag, ben je zelf de BOB.groryrn. Dit is cyrrillisch voor groetjes.beina. -
16 Juni 2008 - 19:35
Pieter & Monique:
Wanneer komt je eerst boek uit ? We vermaken ons kostelijk ! Super dat je al zo ver bent gekomen op de scooter. Veel plezier met alle nederlanders onderweg, laat je er vooral niet door afleiden...ha ha
Groeten uit Haarlem,
Pieter & Monique -
18 Juni 2008 - 14:22
Jrgen:
ik ben per kayak onderweg, zie ook smilesformoldova.nl of de volkskrantreizen.nl
Ik heb geen last van de wegen, maar voor mij is overnachten af en toe een probleem.
Meestal wild maar in steden ben ik aangewezen op clubs etc...maar dat word al minder morgen vertrek ik vanuit Budapest en zo gaan we maar weer verder.
misschien ontmoeten we elkaar nog eens.
kayakcobber@yahoo.co.uk
groeten Jrgen
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
