Inkomend vliegverkeer

Woensdag 25 juni.
Maandag vertrek ik met de boot van 8 uur naar Split, een tochtje van 2 uur.Aan de haven stijgt de temperatuur in 10 minuten met 8 gr. Op zee is mist , je ziet de eilanden waar we tussendoor varen nauwelijks.Eenmaal weer op de vaste wal begint het de verkeerde richting aanwijzen weer, inmiddels ben ik aardig alert geworden en let op de stand van de zon.In Zadar een camping geprobeerd maar het staat me niet aan. Ik rij het eiland Pag op, dat kan want er ligt aan een zijde een brug. Kaal eiland , bijna geen toeristen.Ik beland bij een echtpaar met een huis aan zee en ik kan in de tuin staan, en moeders gaat een potje koken. Vlees of vis? Het smaakt geweldig, ik kom wat tot rust over Croatie. Alleen heb ik geen geld, geen kunas, wel allerlei ander soort geld. Via de Euro komen we er wel uit, anders moet ik 30 km rijden voor een automaat.Vandaag sloeg de hitte alles, wel 35 gr. Zelfs hiet is dat in deze tijd aan de hoge kant.Ik besluit naar Plitvice te gaan , wereldberoemd om de speciale meren, het ligt zo'n 140 km het binnenland in.
Dinsdag. Een mooie rit, eerst naar het dorp Pag voor geld en dan 32 km naar de boot, die vrijwel direct vertrekt als ik aan boord ga.Dan via de hoog gelegen kustweg op naar Senj. De weg is lekker rustig, de autoweg ligt verder het binnenland in.In Senj eindelijk eens koffie drinken en het binnenland in . Een lange klim de bergen en en tegelijk weer de warzone in.Opgebroken wegen met grintkuilen, kapotgeschoten kerken maar het landschap is prachtig. Boerderijen , bloeiende weilanden en een brandende zon.Midden in nowhere een restaurantje, moeder en zoon zitten al uit te kijken naar de klanten.Heerlijk eten voor weinig geld.Om 3 uur kom ik op de camping aan. Een glooiend landschap van gras en bossen, je gaat maar ergens staan.Vooral in de schaduw.Vanmiddag word iki ingehaald door een SUV, maar ik merk dat hij naast me blijft rijden, daar hou ik niet van. Ik kijk en de bijrijder hangt een beetje uit het raam en maakt foto's van die gek uit Holland. Ik groei en grijns.Op de camping staat een Duits echtpaar tegenover me.Het is hun caravan die mijn aandacht trekt.Vooral de vorm ervan. Een jaren 50 model. Dus eropaf.Klopt het dat ik de DDR zie_ vraag ik.Nou en of, het model heet FRieden, ddrer kan bijna niet Volgens mij ook Trabi wielen, maar het bleken Lada's te zijn.Een luifel als een baldakijn en oplooprem ho maar.We praatten wat, aardige bescheiden mensen, daar had ik het al eerder over. =Zij vierden de overwinning, en wij vierden onze nederlaag, en dronken ons suf, want de oorlog was afgelopen en we konden weer naar onze dorpen.= Ik las de zin in een boek gekregen van Ewald en als ballast mee op deze reis. Het was een opmerking over de Frans-Duitse oorlog van 1870.Zo kun je er ook tegenaan kijken.
Woensdag. Vandaag het bezoek aan de Plitvoce meren, een stelsel van boven elkaar gelegen meren die elkaar vullen via watervallen met zeer kalkhoudend water zodat de structuur van de meren constant zich wijzigt.Er is een C route a la Ikea, zodat je alles ziet, wel even 4-6 uur lopen , klimmen , stijgen en dalen over smalle bergpaadjes en ongelijke houten vlonders en trappen.En een ritje in een bootje over het grootste meer.Later blijkt dat velen eerst de bus nemen naar waar ik eindig en dan naar beneden lopen waar ik alleen maar meters stijg.. In het begin loop ik tussen een groep Chinesen of Koreanen, die hebben per persoon 3 camera's waar ze paars gewijs met elke camera een foto van elkaar nemen, dan gaan ze die bekijken en op t'laatst vragen ze aan mij welke ik de beste vind.Het verlangen er een in het water te gooien groeit per foto bij mij, ik kan er niet langs en als het wel lukt stuit je op duo 2 die hetzelfde doet.Maar na 2 meren gaan we in een bootje en het lukt me om een boot te bemachtigen zonder die hoffelijke mensen, die me naar de andere kant brengt.Gelukkig is het lekker koel in de schaduw en bij het glasheldere water maar aan het eind van de tocht kan mijn t-shirt worden uitgewrongen.Voorzienigheid heeft voor een droog exemplaar gezorgd in de tas.Na afloop trakteer ik me opeen koele pils voor deze niet geringe prestatie. Dan heerlijk op scooty naar Bosnie, dat is niet ver, voordelig inkopen doen, daar kost veel de helft van wat het in Croatie kost. Benzine 1.20 diesel is in al die landen hier duurder dan benzine.Onderweg weer veel uitgebrande en kapotgeschoten huizen en net over de grens met Bosnie pronken de moskeen.In Bihac in Bosnie staat men massaal in de rivier die dwars door de stad stroomt, bij een watervalmuur hebben ze tafels in het water geplaatst en staat men vrolijk te riverparty'en. De douane wil een stempel kwijt dus paspoort voor de dag en boem, hebben ze toch nog iets te doen. Het bijkomend nadeel van zeg maar halfnaakt op de scooter zitten, mouwtjes tot de schouder opgerolt en broekspijpen idem, is het inkomend vliegverkeer.Dat was al op dag 1 in Duitsland begonnen. Het meeste verkeer legt het loodje tegen de helm of stofbril, maar degenen die een iets lagere koers aanhielden maken een softere landing in hals of kraag.Hé, het kriebelt in de hals, of nek, je voelt en ja hoor Hebbes, maar dat denkt dat beest ook en doet wat ze niet laten kunnen, en steekt je alsnog. Smerige pijn, waarvan je denkt,daar krijg ik straks vanavond nog lekker last van.Maar na de gebruikelijke krampverschijnselen merk je er na 5 minuten niets meer van, tot de volgende komt.Bruin worden gaat van au.En altijd pas steken als je ze vastpakt. De uitzondering was vanochtend.Ik voelde dat de plek bij de enkel, die zo klem heeft gezeten tussen stoep en scooty, ineens smerig pijn ging doen.Ook dat nog, met deze oneffen paden , dacht ik, maar toen ik omlaag keek en zag dat een horzel of zo zich onbeschoft vol zat te zuipen van mijn bloed, net boven mijn geschaafde huid.Bob den Uyl zei het al: Reizen vereist sterke zenuwen. Een PS. Al jullie opmerkingen en aanmoedigingen komen bij mij als manna naar binnen, ik proef ze en geiet ervan, alleen ik beantwoorde ze later wel. BLIJF insturen ALLE lezers en lezeressen. Laat blijken dat jullie het lezen.